Píkugagnrýni
2003-03-19 23:54
Þar sem það er ekki hægt að linka varanlega á færsluna skulum við hafa ósómann eftir svo komandi kynslóðir geti séð dæmi um hvað maður á ekki að gera ef maður vill ekki græta, tja, stóra prósentutölu kvenfólks sem líklega hleypur á einum eða tveim tugum allavega. Ása skrifaði um sturtuferðina í World Class: Þar var mér nokkuð brugðið.....en stúlkan sem var með mér í sturtu var með lengstu innri skapabarma sem ég hef séð á ævinni og hef ég nú séð þær nokkrar pjöllurnar í gegnum tíðina. Ég er að tala um að barmarnir hengu vel niðrundan píkunni....mér fannst þetta svo magnað að ég bara gat ekki hætt að glápa á þetta, greyið stelpan hefur sennilega haldið að ég væri lesbó eða kannski finnst henni ekkert athugavert við þetta?
Ef Ása talaði við vinkonur sínar um píkur þá myndi hún líklega vita að a) langir innri barmar eru ekki óalgengir og að b) stelpur sem hafa langa barma líður of oft illa yfir því vegna þess að þær eru sannfærðar um að þetta sé ljótt og ógeðslegt. Flestar hika við að snyrta píkuhárin í von um að þau feli þessa meintu galla en aðrar ganga svo langt að leggjast undir hnífinn til að láta laga þetta með tilheyrandi áhættu á missi næmni í þessu skemmtilega líffæri.
Nú verð ég að koma uppum það að ég les oft femin og þetta er spurning sem er reglulega borin upp þar, hvort þetta sé nokkuð eðlilegt og hvort strákum finnist þetta ekki ógeðslegt. Venjulega svarar einmitt fullt af konum að þetta sé eðlilegt, þær eða vinkona þeirra séu svona og þetta þýði bara fleiri taugaenda og svo svara venjulega líka einhverjir strákar sem segja að þeim finnist þetta bara sexí og það sé gaman að hafa meira til að leika að. Sömu efasemdir hef ég svo líka heyrt persónulega frá stelpum, þennan ótta við að verða að athlægi fyrir svona persónulegt líffæri sem flestar bera bara innan um fólk sem það treystir annað hvort persónulega eða í leikfiminni í trausti þess að aðrar konur beri skilning á að við erum allar mismunandi. Kræst, er ekki nóg sem maður þarf að hafa áhuggjur af þótt maður þurfi ekki að hafa áhyggjur af því að stelpan í næstu sturtu sé að gera grín að píkunni manns við vini sína?
Persónulega verð ég alltaf voða fegin þegar stelpur sem spyrja að þessu á femin fá næs svör af því að stelpur á öllum aldri geta verið óttaleg kvikindi og þegar ég var í grunnskóla þá var það alveg ljóst að inngrónar geirvörtur og lafandi innri barmar þóttu stórir gallar og ofvitinn ég var þess fyllilega meðvituð um að ég var heppin að það væri þó allavega ekkert líkamlegt "að" mér sem væri ekki hægt að laga með flösku af hárlit og pari af linsum þegar ég yrði stór. Ég hélt bara að fólk yxi uppúr svona barnaskap, að það allavega hefði vit á að segja svona kannski bara heima hjá sér en útvarpa bjánaskapnum ekki útum allan bæ þar sem það er öruggt að það mun særa. Það gæti jafnvel gerst á þessu litla landi að sturtufélaginn hennar Ásu læsi þetta. Það blogga nú einu sinni allir og amma þeirra á þessum síðustu og verstu tímum...
Nú veit ég auðvitað ekkert um Ásu annað en það að mér hefur oft fundist gaman að lesa bloggið hennar, kannski er hún alin upp í einhverju múslímalandi þar sem það tíðkast að skera bara allt svona dinglumdangl af af því þar þykir þetta einmitt athugavert? Hverju sem það líður þá vona ég, ef hún eignast einhverntíman dætur, að hún verði búin að fatta að það er ekkert athugavert við píkur sem eru ekki eins og hennar, það er ónærgætnin sem er athugaverð.