Árið 1962 gerðu rússar vísindatryllinn Planeta Bur sem segir frá ferð þriggja geimfara til spúkí plánetu. Sú mynd var seinna klippt til og döbbuð fyrir ameríkumarkað og að auki bætt í hana atriðum með leikurunum Basil Rathbone og Faith Domergue. Þessi útgáfa fór í amerísk bíó árið 1965 sem Voyage to the Prehistoric Planet. Enn var þó hægt að kreista djús úr rússnessku myndinni og 3 árum seinna tók leikstjórinn Peter Bogdanovich sig til, klippti bræðinginn til, henti Rathbone og Domergue út og bætti í staðinn inn Venusarmeyjum, ljóshærðum og íturvöxnum, íklæddum litlum bíkíníum gerðum úr hörpuskeljum. Íturvaxnasta og ljóshærðasta Venusarmeyjan var leikin af Mamie Van Doren. Til viðbótar henti hann inn nokkrum tæknilega flottum skotum úr annarri sovéskri mynd, Nebo zovyot. Samsuða Bogdanovich var svo sett í bíó sem Voyage to the Planet of Prehistoric Women. Hann var þó eitthvað efins um ágæti myndarinnar og notaði því dulnefnið Derek Thomas.

Árangurinn er ein skrýtnasta mynd sem ég hef séð. Hún er svo afskaplega vond að það er hin prýðilegasta skemmtun að horfa á hana. Ég að minnsta kosti skemmti mér konunglega. Það er skrýtið að hugsa sér að bíógestir, aðeins árið áður en beinar sjónvarpsútsendingar hófust frá tunglinu, hafi gúdderað svona krappí brellur og leikmyndir. Hún minnir sökum þessa á köflum á barnamynd gerða fyrir lítinn peninga. Titillinn sömuleiðis fær hausinn á mér alveg til að snúast, afhverju áttu konurnar endilega að vera forsögulegar? Mjög svo nýlenduherraleg heimssýn svo ekki sé meira sagt...