Dagurinn í dag stefnir í það að verða einn þeirra daga sem ég hef ekki hug á að nota aftur. Ég byrjaði á því að sofa yfir mig. Þegar í vinnuna kom fann ég engan sem ætlaði á hádegisfyrirlestur Sagnfræðingafélagsins og gæti þannig tekið með sér upptökutækið sem þar þarf að vera. Leitin tók hinsvegar það langan tíma að ég missti af strætónum sem ég ætlaði að taka til tannlæknisins og þurfti að veifa mér leigara. Tannlæknirinn boraði í tönnina mína en sökum tímaskorts gafst ekki tími til að taka allan þann pakka sem hann hafði ætlað að taka. Ég þarf því að koma aftur og augljóslega fylgir því eilítið meiri kostnaður. Þannig er það bara.

Frá tannlækninum tók ég strætó upp í Þjóðminjasafn en þar sem ég þurfti að skipta gafst tveim strætóum færi á að vera á eftir áætlun og slík færi nýta strætóbílstjórar ávallt þegar ég er á ferð. Hlemmur vakti með mér viðbjóð og ég varð of sein upp á Þjóðminjasafn og upptakan sem ég ber ábyrgð á er því upphafslaus sem er leim. En þó svo löng þar sem fyrirlesturinn var í lengri kantinum að ég missti af hádegismatnum í vinnunni og þurfti að borða dýra og vonda langloku.

Svona skipast veðrin skjótt í lofti. Í gærkvöldi sat ég á Orange og borðaði hörpuskelspylsu, reyktan ál með chili, engifer og blómkáli, humar og kampavínssúpu, þorsk og saltfisk með baunamauki, mjólkurkálf, hvítt súkkulaði og köku sem sprakk í munninum á mér með mangó, mangófrauði og bláberjum. Svo gekk ég um höfnina í kvöldsól í fyrirtaks félagsskap.