Í gær kýldi ég vömbina á Santa Maria í afskaplega góðum félagsskap. Þaðan héldum við á Boston og svo á Ölstofuna. Það var afskaplega gaman og margt skemmtilegt rætt. Það var hinsvegar ekki alveg jafn gaman þegar ég stóð við dyrnar að húsinu mínu um hálfeittleytið heldur tipsí og áttaði mig á því að ég var lyklalaus. Í morgun færði ég Bryndísi nágrannakonu minni lítið blóm í þakklætisskyni fyrir að hafa með bros á vör svarað í símann um miðja nótt og látið mig hafa varalyklana mína í staðinn fyrir að hella úr hlandkopp út um gluggann á mig.

Í kvöld borðaði ég með mömmu, pabba, systur minni og Alfreði kærasta systur minnar á Sjávarbarnum. Það er eiginlega skömm frá því að segja að ég er búin að vera á leiðinni á þennan stað, sem er svo gott í næsta húsi við mig, í rúmlega ár. Því miður reynist rangt með farið á vefsíðunni þeirra og hlaðborðið girnilega ekki í boði á kvöldin virka daga. Við pöntuðum okkur því af matseðlinum og ákváðum að vera verulega grand á því og njóta sjávarréttarfantasíu. Tekið var fram á matseðlinum að hún væri fyrir fjóra og fleiri sem við skyldum sem svo að það þyrftu a.m.k. fjórir að panta réttinn til þess hann væri framreiddur.

Þegar maturinn kom reyndist hann virkilega góður en ég verð að segja eins og er að mér fannst verðið og hráefnið ekki alveg vera að ríma saman. Mér fannst fyrst við pöntuðum dýrasta réttinn á matseðlinum, að við ættum að fá skelfisk og humar en ekki bara ljúffenga fiskiþrennu með sallötum. En maður skemmir ekki fjölskyldustund með því að nöldra þannig að ég gerði það ekki. Þegar kom að því að borga komumst við hinsvegar að því að það að sjávarréttafantasían væri fyrir fjóra og fleiri þýddi einfaldlega að hún væri nægur matur fyrir fjóra eða fleiri. Í stað þess að borða fyrir 4×3800 krónur höfðum við því borðað fjögur fyrir 3800 krónur. Það fannst mér almennilegur misskilningur! Svo sló ungi þjónninn móður minni í ofanálág reyndar svo gasalega gullhamra fyrir fegurð og persónutöfra að það eru allar líkur til þess að hún svífi á of bleiku skýji til að stríða systur minni ekki í nokkra daga! Sem út af fyrir sig ætti að vera nokkurra þúsundkalla virði.

Á morgun mun hefjast nýtt líf meinlæta og yfirbótar.